ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΑΙΤΙΑ, ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ & ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Η παχυσαρκία αποτελεί την πιο συχνή διατροφική επιπλοκή στις βιομηχανοποιημένες χώρες. Στις ΗΠΑ αφορά το 33% του πληθυσμού και Γαλλία αφορά το 9%. Για την Ελλάδα δεν έχουμε ακριβή στοιχεία αλλά εκτιμάται ότι η επίπτωση της παχυσαρκίας στον τόπο μας είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο.

Είναι μια νόσος της οποίας η συχνότητα διπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια. Το οικονομικό κόστος της παχυσαρκίας και των επακόλουθών, της αντιπροσωπεύει το 2-5% του προϋπολογισμού για την υγεία.

Είναι λοιπόν κατανοητό ότι το παραπανίσιο βάρος που για χρόνια εθεωρείτο ένα αισθητικό πρόβλημα, εισέρχεται και «επισήμως» στα μείζονα προβλήματα της δημόσιας υγείας.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν νοσογόνο παχυσαρκία όλο και περισσότερο καταφεύγουν στην χειρουργική λύση λόγω της συχνής αποτυχίας των συντηρητικών μεθόδων (διατροφικών ή φαρμακευτικών).

ΓΕΝΙΚΑ

Η παχυσαρκία είναι μια νόσος που απειλεί την σωματική και ψυχική υγεία καθώς και το κοινωνικό status του ατόμου. Ορίζεται από τη σχέση ύψους και βάρους, η οποία καλείται δείκτης μάζας σώματος (BMI) και προκύπτει από τη διαίρεση του βάρους (σε κιλά) με το ύψος (σε μέτρα) στο τετράγωνο.

Π.χ. Βάρος 130kg, ύψος 1,80    ΒΜΙ       130/180x180=40,1

ΒΑΡΟΣBMI
ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΒΑΡΟΣ  BMI μεταξύ 18-25 
Υπερβολικό βάρος BMI μεταξύ 25-30
ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ BMI 30-35
Νοσογόνος παχυσαρκία BMI >35 (με τουλάχιστον 2  συνοδά νοσήματα) 
Νοσογόνος παχυσαρκία ΒΜΙ  >40 (χωρίς κανένα συνοδό νόσημα)

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η παχυσαρκία οφείλεται στην έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στην πρόσληψη τροφής και την θερμιδική κατανάλωση, η οποία καταλήγει στην αποθήκευση ενέργειας με τη μορφή λίπους. Αυτή η έλλειψη ισορροπίας οφείλεται σε κληρονομικούς, γενετικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ο ρόλος του κληρονομικού παράγοντα μεταφράζεται στον οικογενειακό χαρακτήρα της παχυσαρκίας καθώς επίσης την οικογενειακή τάση για αύξηση βάρους.

Όμως όσο σημαντική και αν είναι η κληρονομικότητα, η κοινωνία και το περιβάλλον, έχουν τον σημαντικότερο ρόλο στην εμφάνιση της νόσου. Η αστικοποίηση καθώς και ορισμένες διατροφικές «μόδες», μειώνουν τις ενεργειακές ανάγκες του ατόμου που σε συνδυασμό με την αύξηση του άγχους και της κατάθλιψης, μπορούν να οδηγήσουν σε παρορμητική αύξηση της κατανάλωσης φαγητού.

Η παχυσαρκία είναι μία ετερογενής οντότητα. Κάθε περίπτωση παχυσάρκου είναι ξεχωριστή. Πρόκειται για επιδεινούμενη νόσο, για την οποία δεν υπάρχει «τυποποιημένη» αντιμετώπιση.. Η σωστή αντιμετώπισή της λοιπόν προϋποθέτει μια «συνολική» θεώρηση που αφορά όλους τους παράγοντες που επεμβαίνουν στη διαδικασία αύξησης του σωματικού βάρους.

Δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση αποκλειστικό πεδίο δράσης των διαφόρων «διατροφολόγων».

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η συντηρητική αντιμετώπιση εάν επιτύχει μια απώλεια της τάξεως του 10% στο συνολικό βάρος, είναι πολύ χρήσιμη όσον αφορά την υγεία και κυρίως πιο εφικτή σα στόχος.

Αυτό που εγγυάται τη θεραπεία της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι η χειρουργική προσέγγιση.

Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Η χειρουργική αποτελεί μείζον θεραπευτικό εργαλείο. Δεν αποτελεί αυθαίρετη λύση, αλλά οι ενδείξεις της είναι εξαιρετικά αυστηρές. Ο ασθενής δικαιούται μια ακριβή και κατανοητή πληροφόρηση, υψηλής ποιότητος και εξαιρετικής ασφάλειας ιατρικές υπηρεσίες. Πρέπει να ενημερωθεί και να κατανοήσει ποιος είναι ο υπεύθυνος της βαριατρικής μονάδος που θα τον αναλάβει, πρέπει οι προσδοκίες να είναι ρεαλιστικές και να πληροφορηθεί για όλες τις διαδικασίες που αφορούν την μετεγχειρητική παρακολούθηση,  σε βάθος χρόνου τις διατροφικές συμβουλές και την οποιαδήποτε διαδικαστική υποστήριξη εφόσον αυτή είναι απαραίτητος.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας έχει δώσει θαυμαστά αποτελέσματα με απώλειες του παραπανίσιου βάρους πάνω από 70% και ίαση από τα συνοδά νοσήματα σε ποσοστό  που αγγίζει το 95%. Με αυτό τον τρόπο, η χειρουργική έχει κερδίσει αδιαμφισβήτητη θέση στις θεραπευτικές πρακτικές και έχει καταξιωθεί στις συνειδήσεις των ανθρώπων σαν αξιόπιστη λύση, εκεί όπου η διατροφική προσπάθεια αποτυγχάνει.

Η πολιτεία σήμερα, μέσω των δημοσίων ταμείων, στηρίζει την προσπάθεια απώλειας βάρους με χειρουργική επέμβαση.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ SLEEVE DUODENAL
SWITCH
ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ
ΔΡΑΣΗΣ
ΜΕΙΩΣΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΦΑΓΗΤΟΥ ΜΕΙΩΣΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΦΑΓΗΤΟΥ & ΜΕΙΩΣΗ ΓΡΕΛΙΝΗΣ
  • MΕΙΩΣΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΦΑΓΗΤΟΥ
  • ΜΕΙΩΣΗ ΓΡΕΛΙΝΗΣ
  • ΜΕΙΩΣΗ AΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟΣ
ΚΙΝΔΥΝΟΣ
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣ ΣΕ ΕΜΠΕΙΡΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΑ ΧΕΡΙΑ
ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΒΑΡΟΥΣ ΣΤΗΝ 5ΕΤΙΑ 50%-60% 60%-70% 65%-80%
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
  • ΔΙΑΤΑΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΘΥΛΑΚΟΥ
  • ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΣΤΟΜΑΧΟΥ (ΣΠΑΝΙΑ)
  • ΜΙΚΡΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΣΙΔΗΡΟΥ
  • ΜΙΚΡΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΣΙΔΗΡΟΥ
  • ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ
  • ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΣΕ ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ Α, D, Ε, Β12,
  • ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΣΕ ΣΙΔΗΡΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ, ΛΕΥΚΩΜΑΤΑ
  • ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗ
  • ΔΙΑΡΡΟΙΕΣ

ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2:

Η παχυσαρκία, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, λόγω της εμφάνισης αντοχής στην ινσουλίνη. Χωρίς αγωγή είναι μαθηματικά βέβαιες οι επιπλοκές του διαβήτη που αφορούν τα αγγεία, τους νεφρούς και τα μάτια.

  • Αρτηριακή υπέρταση & καρδιοαγγειακά προβλήματα:

Το υπερβολικό βάρος, απαιτεί μια αυξημένη αρτηριακή πίεση για να σταλεί αίμα σε όλα τα όργανα. Η υπέρταση προκαλεί βλάβες στην καρδιά και τα αγγεία, κυρίως του εγκεφάλου και των νεφρών.

  • Προβλήματα στις αρθρώσεις:

Οι αρθρώσεις, δεν μπορούν να αντέξουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την αύξηση του σωματικού βάρους και καταστρέφονται προοδευτικά. Το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση αρθρίτιδας, η οποία εγκαθίσταται στη σπονδυλική στήλη, στο ισχίο και στο γόνατο.

  • Αναπνευστικές διαταραχές:

Το άσθμα και η δύσπνοια στην κόπωση, είναι πολύ συχνές διαταραχές των παχύσαρκων. Το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας είναι μια πολύ σοβαρή επιπλοκή της παχυσαρκίας, διότι κατά τη διάρκεια του ύπνου σταματά η αναπνοή και μειώνεται η παροχή οξυγόνου στον οργανισμό.

  • Χολολιθίαση:

Η χολή, υπερκορεσμένη σε χοληστερόλη γίνεται λιθογόνος με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών, όπως η χολοκυστίτιδα ή η παγκρεατίτιδα.

  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση:

Ευνοείται από τη διάταση του διαφράγματος και την ενδοκοιλιακή αύξηση της πιέσεως, λόγω του πάχους. Αποτέλεσμα της παλινδρόμησης, είναι η οισοφαγίτιδα, δηλαδή χημικό έγκαυμα του οισοφάγου, η οποία απαιτεί συγκεκριμένη αγωγή.

  • Στειρότητα και διαταραχές της περιόδου:

Η υπερβολική αύξηση του λίπους, αυξάνει το επίπεδο των οιστρογόνων και προκαλεί διαταραχές της περιόδου, στειρότητα καθώς επίσης και αύξηση στην εμφάνιση ορισμένων καρκίνων, όπως του στήθους και της μήτρας

  • Ακράτεια ούρων:

Ευνοείται από την κοιλιοπεριναϊκή υπερπίεση.

  • Κατάθλιψη:

Είναι αποτέλεσμα των χρόνιων ενοχλημάτων, της αποτυχίας της δίαιτας και της κακής εικόνας που αποκτά για τον εαυτό του ο παχύσαρκος.

  • Κοινωνικό-οικογενειακός αποκλεισμός:

Η παχυσαρκία και η σωματική εικόνα την οποία συνδέεται, προκαλεί δυσκολία στην αναζήτηση εργασίας, στην επαγγελματική εξέλιξη, στις ενδυματολογικές επιλογές κ.λ.π.

  • Καρκίνος:

Σήμερα είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι μερικές μορφές καρκίνου (μαστός, γυναικείων γεννητικών οργάνων, προστάτου, νεφρού) οφείλονται στην παχυσαρκία.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΨΗΣ

Η πέψη αρχίζει στο στόμα, όπου οι τροφές με τη μάσηση αναμειγνύονται με το σάλιο, φτάνουν στο στομάχι, όπου συναντούν τις γαστρικές εκκρίσεις και κατόπιν περνούν στο δωδεκαδάκτυλο και το λεπτό έντερο, ολοκληρώνοντας έτσι το φαινόμενο της πέψης. Το παχύ έντερο απορροφά μόνο το νερό.

ΣΤΟΧΟΣ ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ

Ο στόχος μιας επέμβασης για απώλεια βάρους, δηλαδή ο στόχος μιας βαριατρικής επέμβασης είναι τριπλός:

  1. απώλεια βάρους
  2. διατήρηση της απώλειας βάρους, σε βάθος χρόνου
  3. διασφάλιση καλής ποιότητος ζωής

Η επιλογή των ασθενών, υπόκειται σε πολύ αυστηρούς κανόνες, οι οποίοι θα καθορίσουν ποιοι είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι θα χειρουργηθούν και το είδος της επέμβασης, στο οποίο θα υποβληθούν.

Αποκλείονται κατηγορηματικά: οι χρήστες ουσιών, οι ασθενείς με μη ρυθμισμένα ψυχιατρικά νοσήματα, οι μη συμμορφούμενοι ασθενείς, οι ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο, AIDS, φυματίωση ή έλκος στομάχου, οι ασθενείς με υψηλό αναισθησιολογικό κίνδυνο λόγω αναπνευστικών καρδιολογικών ή άλλων προβλημάτων και οι εγκυμονούσες.

Για να ξεκινήσει η διαδικασία απαιτείται, η συνάντηση μεταξύ γιατρού και ασθενούς, κατά την οποία θα εκτιμηθεί η κατάσταση της υγείας των ασθενών, των συνοδών παθολογικών προβλημάτων, των διατροφικών συνηθειών και του ψυχισμού,  ούτως ώστε να δρομολογηθεί ο προεγχειρητικός έλεγχος.

Αυτός περιλαμβάνει αιματολογικές εξετάσειςκαρδιολογικήπνευμονολογική και αναισθησιολογική αξιολόγηση.

Το χειρουργείο προγραμματίζεται είτε άμεσα, είτε αργότερα, εάν πρέπει να μεσολαβήσει προετοιμασία του ασθενούς και ρύθμιση των προβλημάτων υγείας του.

Τα βαριατρικά χειρουργεία στη μεγάλη τους πλειοψηφία, γίνονται λαπαροσκοπικά και πάντοτε υπό γενική αναισθησία.

Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο ποικίλει από 1-5 ημέρες.

Η χειρουργική είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του προγράμματός μας, για απώλεια βάρους, πλην όμως αποτελεί μόνο ένα μέρος από τις παροχές που προσφέρουμε στους ασθενείς, στις οποίες περιλαμβάνονται συμβουλές διατροφής, πραγματοποίηση επεμβάσεων πλαστικής χειρουργικής κ.λ.π.