ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ: ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ & ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Ο γαστρικός δακτύλιος εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 1986 από τον Kuzmak και τοποθετήθηκε λαπαροσκοπικά για πρώτη φορά το 1991 από τον Belachew. Είναι η πλέον διαδεδομένη επέμβαση στη βαριατρική χειρουργική.

Είναι η επέμβαση, η οποία αλλάζει εντελώς τις διατροφικές συνήθειες του ασθενούς, ο οποίος πρέπει να μασά το φαγητό αργά, ήρεμα και να σταματά απολύτως το φαγητό, με το πρώτο αίσθημα κορεσμού.

Σε περίπτωση που δεν τηρηθούν αυτές οι οδηγίες, εμφανίζονται έμετοι οι οποίοι μπορούν να βάλουν σε κίνδυνο το καλό αποτέλεσμα της επέμβασης.

Η μικρή «τσέπη» που δημιουργείται στην αρχή, γεμίζει με το ισοδύναμο, 3 κουταλιών της σούπας στερεών τροφών.

Ο ασθενής δεν πρέπει να πίνει κατά τη διάρκεια του φαγητού.

Χρειάζεται πάντα προσοχή στη διατροφή, διότι πίνοντας coca-cola ή καταναλώνοντας παγωτό, το βάρος αυξάνεται λόγω αυξημένης πρόσληψης θερμίδων, παρά την επέμβαση.

Οι ασθενείς με γαστρικό δακτύλιο πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά μέχρι να σταθεροποιηθεί το βάρος. Η μέση απώλεια βάρους με το γαστρικό δακτύλιο είναι 4 κιλά το μήνα και το οριστικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται σε 18 περίπου μήνες.

Η εγκυμοσύνη επιτρέπεται μετά το πρώτο τρίμηνο από την τοποθέτηση του δακτυλίου. Ελλείμματα σε σίδηρο, συνήθως διορθώνονται πολύ εύκολα με συμπλήρωμα σιδήρου για μικρό χρονικό διάστημα.

ΜΕΡΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ

Ο γαστρικός δακτύλιος, είναι ένα εμφυτεύσιμο, απολύτως βιοσυμβατό υλικό, κατασκευασμένο από καθαρή ιατρική σιλικόνη, το οποίο αποτελείται από 3 μέρη.

  1. το δακτύλιο της σιλικόνης, που στην εσωτερική πλευρά του έχει τον υδροθάλαμο
  2. το «port», το οποίο είναι ένα μικρό αντικείμενο από τιτάνιο το οποίο τοποθετείται κάτω από το δέρμα και στο οποίο γίνονται οι ενέσεις για τη ρύθμιση
  3. ένας λεπτός σωλήνας σιλικόνης, ο οποίος συνδέει τα 2 προηγούμενα.

Η ένεση ενός ειδικού υγρού στο port, επιτρέπει το φούσκωμα του δακτυλίου με αποτέλεσμα, όσο περισσότερο μικραίνει η διάμετρός του, τόσο περισσότερο σφίγγει το στομάχι.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ – ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Τα πλεονεκτήματα αυτής της τεχνικής είναι πολλά:

  • Ο δακτύλιος τοποθετείται λαπαροσκοπικά δηλαδή χωρίς αντιαισθητικές και επώδυνες τομές.
  • Η διάρκεια του χειρουργείου είναι σύντομη περίπου 1 ώρα.
  • Είναι μια επέμβαση ανώδυνη.
  • Η διάρκεια νοσηλείας είναι 24 ωρών.
  • Ο δακτύλιος τοποθετείται γύρωαπό το στομάχι, το οποίο παραμένει ανέπαφο, με αποτέλεσμα σε περίπτωση αφαίρεσής του, το στομάχι είναι σα να μην έχει χειρουργηθεί ποτέ.

Η ρύθμιση του δακτυλίου είναι εύκολη και ειδικά υπολογισμένη για κάθε ασθενή το οποίο επιτρέπει προοδευτική απώλεια βάρους.

Η μέση απώλεια βάρους είναι 70% (ή και περισσότερο) του υπερβάλλοντος βάρους είναι 12-18 μήνες.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ – ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

  1. Διάταση της «τσέπης» που δημιουργείται πάνω από το δακτύλιο, κυρίως λόγω λήψης υπερβολής ποσότητας φαγητού.
  2. Το «γλίστρημα» του δακτυλίου, το οποίο είναι στην πραγματικότητα γλίστρημα του στομάχου και όχι του δακτυλίου και το οποίο οφείλεται στους συχνούς εμέτους.
  3. Η διάβρωση του στομάχου, η οποία είναι σπάνια (λιγότερο από 2% στα 5 χρόνια) κατά την οποία ένα μέρος του δακτυλίου περνά μέσα στο στομάχι. Αυτό είναι ανώδυνο, πλην όμως ο δακτύλιος χάνει την αποτελεσματικότητά του και πρέπει να αφαιρεθεί.

Από το 2000 και μετά, μέχρι τις μέρες μας, είμαστε μάρτυρες μιας μαζικής τοποθέτησης δακτυλίων σε  υπέρβαρους ασθενείς, ουσιαστικά χωρίς κανένα κριτήριο επιλογής παρά μόνο το υπερβολικό βάρος τους. Το αποτέλεσμα ήταν οι περισσότεροι ασθενείς να έχουν παντελή άγνοια του τρόπου λειτουργίας και της «διαχείρισης» του δακτυλίου, ο οποίος μετά από μία πρώτη περίοδο καλών αποτελεσμάτων, άρχισε να προκαλεί ενοχλήματα όπως εμέτους, δυσφαγία, βαριά γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση με οισοφαγίτιδα και μικροεισροφήσεις, για να μη μιλήσουμε για σοβαρότερα προβλήματα όπως το «γλίστρημα», λόγω των εμέτων, και η διάβρωση του στομάχου, τα οποία επέβαλλαν την άμεση αφαίρεσή του.

Έτσι, σε βάθος 10ετίας, λίγοι ασθενείς διατηρούν καλό χειρουργικό αποτέλεσμα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι ασθενείς προεγχειρητικά δεν ήταν ενημερωμένοι ότι πρέπει να αλλάξουν ριζικά τις διατροφικές τους συνήθειες, να «υπακούουν» με θρησκευτική προσήλωση στην τήρηση της ποσότητος φαγητού, την τήρηση ωραρίων σίτισης και την αποφυγή υπερβολών στην κατανάλωση ζάχαρης καθώς και junk food.

Η έλλειψη τακτικής ιατρικής παρακολούθησης, σαφώς χειροτερεύει τα αποτελέσματα του δακτυλίου.

Πάρα πολλοί ασθενείς εξάλλου βιώνουν με άγχος την ύπαρξη ξένου σώματος στον οργανισμό τους. Παρόλα αυτά όμως σε συνειδητοποιημένους και εγκρατείς ασθενείς, έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα.