ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΟΠΑΘΕΙΑ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΕΣ

Γνωστές από την αρχαιότητα, οι αιμορροΐδες αποτελούσαν πάντα θέμα συζήτησης σχετικά με την ακριβή ανατομική τους θέση, το ρόλο τους στο μηχανισμό των κενώσεων, την αποτελεσματικότητα της μιάς ή της άλλης θεραπείας. Η αιμορροϊδική νόσος αν και τόσο συχνή μόλις τώρα αρχίζει να αποκαλύπτει όλα τα μυστικά της.

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΕΣ

Οι αιμορροΐδες δημιουργούνται προοδευτικά και εμφανίζονται στους ενήλικες. Οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνισή τους είναι κληρονομικοί, η χρόνια δυσκοιλιότητα, η εγκυμοσύνη καθώς επίσης και συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες.

Οι αιμορροϊδοπάθεια είναι μια συχνή παθολογία της περιοχής του πρωκτού, απολύτως καλοήθης, με πολύ μεγάλη όμως επίπτωση στην ποιότητα ζωής. Οφείλεται στην υπερτροφία και διάταση των αιμορροϊδικών φλεβών, οι οποίες δημιουργούν κιρσούς οι οποίοι αναπτύσσονται στο κατώτερο τμήμα του ορθού και τον πρωκτό.

Χωρίζονται σε εσωτερικές, όταν αναπτύσσονται ψηλά στον πρωκτικό σωλήνα και εξωτερικές όταν είναι χαμηλά και «φαίνονται».

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Μερικές φορές η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να μη δώσει κανένα σύμπτωμα, συνήθως όμως προκαλεί 4 τύπους ενοχλημάτων:

1. Κρίσεις συμφόρησης: – είναι μια αίσθηση βάρους στον πρωκτό, που συνοδεύεται συχνά από φαγούρα. Η κλινική εξέταση δείχνει μια διάταση αιμορροΐδων που συνήθως είναι εσωτερικές και η κρίση υποχωρεί με ήπια αγωγή σε μερικές ημέρες.

2. Η θρόμβωση: – οφείλεται στη δημιουργία ενός θρόμβου (πηγμένου αίματος) μέσα σε μια αιμορροΐδα εσωτερική ή εξωτερική. Το κύριο σύμπτωμα είναι ένας έντονος πόνος στον πρωκτό, ο οποίος εμφανίζεται ξαφνικά. Εάν πρόκειται για εξωτερική αιμορροΐδα, εμφανίζεται μια βλάβη στρογγυλή, μωβ, η οποία είναι πολύ επώδυνη στη ψηλάφηση.

3. Η αιμορραγία: – πρόκειται για απώλεια ζωηρού κόκκινου αίματος, σε μικρή ποσότητα κατά τη διάρκεια των κενώσεων. Αν αυτές οι αιμορραγίες είναι συχνές, μπορούν να προκαλέσουν αναιμία με πτώση του αιματοκρίτη.

4. Η αιμορροϊδική πρόπτωση: – πρόκειται για μια «εξωτερίκευση» των αιμορροΐδων, ως επί το πλείστων μετά τις κενώσεις, τις οποίες ο ασθενής επανατοποθετεί δακτυλικά στον πρωκτικό σωλήνα.

Αιμορροϊδες & Θεραπεία

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΙΜΟΡΡΟΪΟΠΑΘΕΙΑΣ.

Ο ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΑΦΟΥ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΗ ΜΕΘΟΔΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΜΙΑΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΓΙΑ ΟΛΕΣ  ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΜΕ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΑΝΕΠΑΡΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

Η χειρουργική αντιμετώπιση γνωστή από την εποχή του Ιπποκράτη, είναι αυτή που δίδει τα καλύτερα αποτελέσματα τόσον άμεσα, όσο και σε βάθος χρόνου. Πολλές τεχνικές έχουν προταθεί κατά καιρούς, εκ των οποίων οι περισσότερες έχουν σήμερα μόνον ιστορικό ενδιαφέρον.

Η αντιμετώπιση δεν είναι πάντα χειρουργική αλλά και αν ακόμη είναι, μπορεί να γίνει και χωρίς νοσηλεία.

  1. ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
  2. ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ
  3. ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1. (Η συντηρητική αντιμετώπιση): έγκειται στις οδηγίες διατροφής, την αποφυγή των υπερβολών σε κατανάλωση αλκοόλ και καρυκευμάτων, στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητος, τη σχολαστική υγιεινή καθώς και τη χρήση τοπικών φαρμάκων (αλοιφές, υπόθετα) και την χορήγηση φαρμάκων από το στόμα.

2. (Η θεραπεία στο ιατρείο): «θεραπεία χωρίς πόνο και χωρίς χειρουργείο». (Andrious E. 1879). Απαιτεί συνήθως περισσότερες από μία επισκέψεις.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ:

α) σκληροθεραπεία: πρόκειται για την έκχυση με βελόνα στην αιμορροΐδα και τα αιμορροϊδικά αγγειακά πλέγματα ειδικών φαρμάκων, τα οποία προκαλούν ίνωση και εξαφάνιση των αιμορροΐδων. Ο μηχανισμός δράσης είναι η θρόμβωση των αιμορροϊδικών αγγειακών πλεγμάτων, από τον σκληρυντικό παράγοντα. Οι καλύτερες ενδείξεις αφορούν μικρού βαθμού αιμορροϊδοπάθεια χωρίς πρόπτωση.

Oι εξωτερικές αιμορροΐδες αποτελούν απόλυτη αντένδειξη σε αυτού του είδους θεραπεία.

β) περίδεση: η ιδέα ανήκει στον Blaisdell (1985). Είναι ίσως η πιο διαδεδομένη μέθοδος αντιμετώπισης αιμορροΐδων στο ιατρείο.

Η χειρουργική ένδειξη αφορά πρώτου και δευτέρου βαθμού αιμορροϊδοπάθεια. Πραγματοποιείται χωρίς κανενός είδους αναισθησία και βασίζεται στο γεγονός ότι οι αιμορροΐδες όταν περιδεθούν στη βάση τους «μαραίνονται» και εξαφανίζονται. Απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά για τις σωστές ενδείξεις.

γ) κρυοθεραπεία: βασίζεται στην εφαρμογή επί του αιμορροϊδικού όζου, πολύ χαμηλής θερμοκρασίας, η οποία προκαλεί κρυσταλλοποίηση του ενδοκυττάριου υγρού με αποτέλεσμα την καταστροφή της κυτταρικής μεμβράνης σε αιμορροϊδικό επίπεδο. Η εφαρμογή πολύ χαμηλής θερμοκρασίας είναι απολύτως ανώδυνη.

δ) φωτοπηξία: πρόκειται για την εφαρμογή υπέρυθρου φωτός, το οποίο προκαλεί πήξη των πρωτεϊνών του αιμορροϊδικού ιστού και εξάχνωση των ιστών και σχεδόν άμεση εξαφάνιση των αιμορροϊδικών όζων. Χρησιμοποιείται από το 1977.

ε) ραδιοσυχνότητα: πρόκειται γα την απευθείας εφαρμογή αυτού του νέου είδους ενέργειας, απευθείας επί του αιμορροϊδικού όζου, του οποίου η καταστροφή είναι άμεση και ανώδυνη.

Σε γενικές γραμμές η καλύτερη ένδειξη για θεραπεία στο ιατρείο, αφορά αιμορροϊδοπάθεια, της οποίας το κυριότερο σύμπτωμα είναι η αιμορραγία. Σε αυτή την περίπτωση η επιτυχία πλησιάζει το 100%. Πρέπει να χρησιμοποιούνται σε εμφανώς σχηματισμένους αιμορροϊδικούς όζους που δεν συνοδεύονται από πρόπτωση του βλεννογόνου.

3. (Επεμβατική αντιμετώπιση): Πριν την επέμβαση είναι απαραίτητος ένας μικρός υποκλυσμός. Η αποτρίχωση (ξύρισμα) της περιοχής, είναι απαραίτητη. Εφαρμόζονται αντιθρομβωτικές κάλτσες. Η επέμβαση γίνεται με επισκληρίδιο ή γενική αναισθησία.

α) απολίνωση (περίδεση) των αιμορροϊδικών αρτηριών:H.A.L, D.G.-H.A.L., T.H.D, H.A.L-R.A.R. Η H.A.L (από το ακρωνύμιο του Haemorrhoidal Artery Ligation).

Είναι μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική μέθοδος που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1995 από τον Ιάπωνα χειρουργό Morinaga και τους συνεργάτες του. Το θεωρητικό υπόβαθρο αυτής της μεθόδου βασίζεται στην υπόθεση ότι για τη δημιουργία των αιμορροΐδων ευθύνεται μια υπερβολική ροή αίματος στα αιμορροϊδικά πλέγματα (inflow).

Με τη βοήθεια υπερήχων εντοπίζονται τα αγγεία, τα οποία και απολινώνονται (δένονται). Είναι ένα σύντομο και τελείως ανώδυνο χειρουργείο κι εδώ όμως η τεχνική αυτή δεν μπορεί να διορθώσει την πρόπτωση του βλεννογόνου του ορθού. Όσο αφορά τα μακροχρόνια αποτελέσματα η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα είναι διστακτική. Σε γενικές γραμμές υπάρχει ένας πληθυσμός ασθενών, για τον οποίο η H.A.L είναι η κατάλληλη μέθοδος, ασθενείς που όμως θα θεραπεύοντο και με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο. Άρα λοιπόν η μέθοδος απευθύνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, για να θα εξασφαλιστεί ένα καλό αποτέλεσμα, το όποιο θα διαρκέσει στο χρόνο.

Η επιστροφή του ασθενούς στο δωμάτιό του γίνεται σε 1 ώρα περίπου, ενώ  σηκώνεται και σιτίζεται την ίδια ημέρα. Η διάρκεια της νοσηλείας είναι συνήθως 24 ωρών.

β) Αιμορροϊδεκτομή κατά  MILLIGAN & MORGAN.

Η αιμορροϊδεκτομή κατά MILLIGAN & MORGAN, η οποία αποκαλείται και «ανοικτή» αιμορροϊδεκτομή πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά το 1937. Σήμερα η μέθοδος πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα επιτεύγματα της ιατρικής τεχνολογίας όπως το LigaSure, το Laser Beam, το Ultacision με αποτέλεσμα να είναι πιο αποτελεσματική και εξαιρετικά καλά ανεκτή. Η βασική της αρχή είναι η αφαίρεση των 3 κύριων αιμορροϊδικών όζων. Τα αγγεία που τροφοδοτούν τους αιμορροϊδικούς όζους απολινώνονται είτε με υπερήχους, είτε με Laser, είτε με διπολικό υψίσυχνο ρεύμα.

Η μετεγχειρητική πορεία δεν έχει καμία σχέση με την επώδυνη μετεγχειρητική πορεία των περασμένων δεκαετιών και η επανένταξη στην καθημερινότητα είναι πολύ γρήγορη. Έχει ποσοστό υποτροπής 2% στα 5 χρόνια.

Η επιστροφή του ασθενούς στο δωμάτιό του γίνεται σε 1 ώρα περίπου, ενώ  σηκώνεται και σιτίζεται την ίδια ημέρα. Η διάρκεια της νοσηλείας είναι συνήθως 24 ωρών.

γ) Αιμορροϊδεκτομή κατά LONGO

Επίσης γνωστή ως τεχνική PPH ή SH (Stapled Haemorrhoidopexy). Είναι μια τεχνική που αναπτύχθηκε από το 1993 και μετά, η οποία εξαφανίζει την πρόπτωση του αιμορροϊδικού ιστού, χρησιμοποιώντας έναν κυκλικό κοπτοράπτη, ο οποίος αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομική κατάσταση του ορθού και βεβαίως εξαφανίζει την πρόπτωση του βλεννογόνου και τις αιμορροΐδες που περιέχονται σε αυτή.

Η επέμβαση πραγματοποιείται εσωτερικά πάνω από τον πρωκτικό σωλήνα, σε περιοχή, η οποία δεν έχει νεύρα και συνεπώς δεν πονά, με αποτέλεσμα ο μετεγχειρητικός πόνος, να είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Η φιλοσοφία της επεμβάσεως είναι η κοπή και συρραφή του περισσεύματος του βλεννογόνου, δηλαδή της εσωτερικής επενδύσεως του ορθού και ταυτοχρόνως των αγγείων που τροφοδοτούν της αιμορροΐδες.

Είναι η μέθοδος με την πλέον επιστημονική προσέγγιση για τη λύση του προβλήματος με εξαιρετικά γρήγορη αποκατάσταση και κυρίως ένα ποσοστό 94% ευχαριστημένων ασθενών.

Εδώ οφείλουμε να τονίσουμε ότι έχει μεγάλη σημασία η σωστή επιλογή των ασθενών διότι η τεχνική αυτή απευθύνεται μόνον στους ασθενείς με αιμορροϊδοπάθεια και πρόπτωση του βλεννογόνου του ορθού. Η αναισθησία είναι είτε γενική είτε επισκληρίδιος.

Η επιστροφή του ασθενούς στο δωμάτιό του γίνεται σε 1 ώρα περίπου, ενώ σηκώνεται και σιτίζεται την ίδια ημέρα. Η διάρκεια της νοσηλείας είναι συνήθως 24 ωρών.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Μετά την επιστροφή στο σπίτι, η διατροφή είναι η συνηθισμένη, με αποφυγή βεβαίως των υπερβολών. Η αγωγή μετά το χειρουργείο, αφορά την αναλγησία (απαγορεύεται η ασπιρίνη) και την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητος. Είναι συνηθισμένη η απώλεια αίματος σε πολύ μικρή ποσότητα κατά τη διάρκεια των κενώσεων ακόμη και ένα μήνα μετά το χειρουργείο.

Η αποκατάσταση είναι ταχύτατη και ο ασθενής επιστρέφει στις κοινωνικές και εργασιακές του υποχρεώσεις σε δύο 24ωρα.

Η αιμορροϊδοπάθεια είναι μια πολύ συχνή πάθηση, η οποία όμως απαιτεί προσεκτική εκτίμηση εκ μέρους του χειρουργού και κυρίως την επιλογή της σωστής θεραπευτικής μεθόδου. Τονίζουμε και πάλι πως δεν υπάρχει μία και μόνη  μέθοδος για όλες της περιπτώσεις, αλλά αυτή πρέπει να επιλέγεται ανάλογα με τον ασθενή.